Nasza strona wykorzystuje cookies ("ciasteczka")
Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii by strona działała prawidłowo oraz w celach statystycznych.
W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące plików cookies. Korzystanie z niniejszej strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu.
 

"Zasady rączki", czyli budowanie kontraktu

"Zasady rączki", czyli budowanie kontraktu

Wprowadzanie na zajęcia z dziećmi tzw. kontraktów czy umów stało się - jak się zdaje - pewnym edukacyjnym standardem. W większości klas i sal przedszkolnych można je znaleźć.

Mimo to zachęcamy Cię do tego, żebyś na czas tych zajęć stworzył/a oddzielny kontrakt, tym bardziej jeśli jesteś osobą z zewnątrz dla danej grupy i przychodzisz tylko na te zajęcia. Nasz kontrakt jest krótki i prosty, a żeby łatwiej było go zapamiętać nazywa się "Zasadami rączki". Umawiamy się bowiem na pięć zasad, którą symbolizuje otwarta dłoń, co dodatkowo oznacza, że każdy, kto chce coś powiedzieć, podnosi rękę. 

Oto zasady:

  • Mówi jedna osoba
  • Słuchamy osoby, która mówi.
  • Patrzymy na nią.
  • Jesteśmy do niej odwróceni twarzą.
  • Zwracamy się do siebie z szacunkiem.

Jeśli w zajęciach uczestniczy Tomek, to on może je wprowadzić.  Należy się upewnić, czy  wszyscy je rozumieją. Szczególnie ostatnia zasada wymaga często szerszego wyjaśnienia. Przy tej okazji można również porozmawiać o zasadzie mówienia z "ja". Więcej o tym, piszemy tutaj. Reguły wymagają przywoływania ich na początku każdych zajęć,  przynajmniej przez pierwsze  dwa miesiące, a czasem dłużej. Nie ma w tym nic dziwnego.

Zwróć uwagę, że w propozycji naszych zasad nie ma określeń zaczynających się od "nie". Wychodzimy bowiem z założenia, że najważniejsze jest dzieciom powiedzieć, nie czego od nich nie chcemy, tylko czego oczekujemy. Zachęcamy do używania tej metody w komunikacji.

Na nasze zajęcia można przygotować sobie specjalne identyfikatory z imieniem dzieci. Można je również wykonać podczas pierwszych zajęć.  Oto jego  przykład.

 

Na etykietce widzicie pieczątkę z rączką, Taką pieczątkę można spróbować wykonać samodzielnie - z gąbki lub ziemniaka. W wersji dla bardziej leniwych - zamówić w punkcie z pieczątkami:)

Pieczątka przyda się również do wykonania Pacynówek. Pacynówki to specjalne nalepki, które każde dziecko może otrzymać po każdym  spotkaniu, pod warunkiem, że przestrzegało ustalonych powyżej zasad. Nie należy o Pacynówkach mówić jak o nagrodzie. To specjalne podziękowanie od Tomka za pomoc w zajęciach. W Pacynkowie wszyscy dają sobie Pacynówki, kiedy chcą komuś za coś szczególnie podziękować. Jeśli Tomek lub Ty decydujecie,  że jakieś dziecko nie dostanie Pacynówki, możecie powiedzieć: Wiem, że ci przykro, że nie otrzymujesz dziś Pacynówki, ale zabrakło mi dziś wsparcia z Twojej strony przy prowadzeniu zajęć. Mam nadzieję, że za tydzień będę mógł/a Ci podziękować.

Warto również przypominać dzieciom: Potrzebuję Waszej pomocy w trzymaniu naszych zasad. Chciałabym dać każdemu Pacynówkę na koniec zajęć. Kiedy wszyscy mówią, trudno mi Was słuchać.

Pojedyncza Pacynówka w formie nalepki może wyglądać tak:

 

W pliku poniżej dostępna jest cała karta A4 Pacynówek do wydruku, także na etykietach samoprzylepnych w formacie AVERY 3422 (wym 70x35mm).

Dzieci mogą zbierać Pacynówki w samodzielnie wykonanych dzienniczkach:

 zeszycik        

 

Ustal liczbę zebranych Pacynówek, za które można coś dostać. My korzystamy z małych pacynek na palec. Kiedy dziecko zdobędzie 10 Pacynówek, może sobie taką wybrać.

Na zakończenie całego cyklu zajęć można dzieciom również dać dyplom za udział w nich. Przykład takiego dyplomu w załączniku poniżej.

 

Zespół Pacynkowa

1. Dyplom
2. Etykiety_pacynowki