Nasza strona wykorzystuje cookies ("ciasteczka")
Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii by strona działała prawidłowo oraz w celach statystycznych.
W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące plików cookies. Korzystanie z niniejszej strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu.
 

O czym możesz pogadać

Zanim zaczniesz wprowadzać nasze poniższe sugestie w życie, zapoznaj się z Pomocniczkiem. Znajdziesz tam wskazówki dotyczące korzystania z tego działu.

W RYTMIE CZA-CZA
o czym można porozmawiać, co można zrobić


Propozycje tematów rozmów

  • Jak myślisz, co umiesz robić dobrze, najlepiej?
  • Co zrobić, jak się nam coś nie uda?
  • Jak się czujesz, kiedy słyszysz coś miłego o sobie?
  • Jak się czujesz, kiedy ktoś Cię krytykuje?
  • Opowiedz dziecku/dzieciom o jego dzieciństwie, jak się czegoś uczył i mimo porażek nadal próbował. Może obejrzycie stare zdjęcie lub film o tym.
  • Przypomnijcie wspólnie kilka osiągnięć dziecka, kilka wyjątkowych sytuacji, np. wcześniej chodził, albo szybko opanował jazdę na rowerze.
  • Porozmawiajcie o tym, skąd się wzięło jego imię, kto je wymyślił, jak był nazywany jako malutkie dziecko, spytajcie, jak lubi, żeby je nazywać itp...


Propozycje działań

1. Wykorzystajcie Tomkowe buźki z uczuciami (są dostępne tutaj na dole strony) lub narysujcie własną  symbolikę uczuć, które towarzyszą:
                                        - sukcesowi
                                        - porażce
                                        - krytyce
                                        - wykonywaniu zadania
Można też po prostu je pokazać.

   2. „Potrafię” to zabawa, w którą możecie pobawić się wszyscy. Każdy jej uczestnik powinien  przygotować zestaw kartoników, a na nich wypisać (pojedynczo) umiejętności i zdolności,które posiada. Kartoniki możecie wypisywać przez kilka dni. Rosnący stos karteczek pozwoli uświadomić sobie, jak wiele potrafimy.

3. Spośród kartoników „Potrafię” pozwólcie wybrać dziecku kilka-kilkanaście, ale takich, które uwzględniają różne zdolności. Następnie sfotografujcie dziecko w czasie wykonywania tych czynności (np.: bieganie, taniec, pomoc w domu, odrabianie lekcji itp.). Z kartoników i zdjęć przygotujcie razem fantastyczny collage, będzie on podporą dla dziecka, w chwilach jego zwątpienia we własne siły.

4. Narysujcie jakim zwierzęciem chcielibyście być. Porozmawiajcie dlaczego. Niech każde z Was pokaże jak zachowuje się to zwierzę i jakie wydaje dźwięki.

5. Aby pokazać dziecku różne aspekty oceny każdej sytuacji proponujemy zabawę w okulary. Można je wykonać z kartonu lub po prostu wykorzystać stare okulary przeciwsłoneczne. Umawiamy się, że jedne są okularami optymisty, a drugie realisty. Patrząc przez okulary optymisty staramy się dostrzec pozytywne cechy każdej sytuacji, szczególnie jeśli widzimy, że dziecko postrzega siebie niesłusznie w złym świetle. Natomiast okulary realisty pomagają nam zobaczyć wszelkie wyolbrzymione sprawy w ich właściwym rozmiarze.

6. Pobawcie się w domu w przyznawanie dyplomów lub medali, zróbcie je na komputerze i wydrukujcie na kolorowo. Mogą być zabawne. Ich przygotowanie i uroczyste wręczenie to świetna okazja do pokazania, że doceniamy osiągnięcia dziecka, zwłaszcza jeśli włożyło ono weń dużo wysiłku. W domu przygotujcie miejsce na ekspozycję tych medali.

7. Pamiętajcie o naszej ilustracji do tekstu oraz ćwiczeniu graficznym.

PAMIĘTAJ!

  • Dziecko swoje poczucie wartości buduje przez wiele lat, ale my, dorośli, możemy mu w tym bardzo pomóc.
  • Wychowanie polega między innymi na nieustannym przesuwaniu granic niekompetencji. Zamiast wyręczać dziecko, „pomagać” mu we wszystkim, mądry rodzic/opiekun uczy je, jak samo może wykonać zadanie. Oczywiście w zakresie dostosowanym do jego możliwości.
  • Akceptując swoje dziecko sprawiasz, że ono uczy się akceptować siebie.
  • Kiedy dziecko rozumie własne emocje i ma dla nich akceptacje, jego poczucie wartości rośnie.
  • Nie wyśmiewaj dziecka, zwłaszcza publicznie. Tzw. „zawstydzanie” zamień raczej na chwalenie za drobne nawet postępy. Wyśmiewanie niepowodzeń może doprowadzić do niechęci dziecka do przejawiania własnej woli i niezależności.
  • Naucz dziecko znajdować jego mocne i słabe strony i cieszyć się tymi mocnymi.
  • Naucz dziecko znosić porażki i uczyć się na własnych błędach.
  • Chwal za konkretne działania.

Oto inne teksty o charakterze terapeutycznym poświęcone tematyce wiary we własne siły:

"Bajkoterapia czyli dla małych i dużych o tym, jak bajki mogą pomagać" – rozdziały:
Agnieszka Tyszka "Emilka i Trampkowa Księżniczka", Artur Barciś „Rubinek"
Elżbieta Zubrzycka "Jak pomyślę, tak zrobię"
Helena Wrona "Kasia i Zosia"
Maria Molicka "Bajki terapeutyczne" – rozdział "Księżycowy domek"
MonikaWitt "Marzenie Kłopotka"
Karolina Święcicka "Baśniowe mikstury" – rozdział "O Mrówcie, który pokonał smoka"
Paulette Bourgeois, Brenda Clark "Franklin chce zdobyć odznakę"
A. Mikita "Opowiadania terapeutyczne" – rozdział "Urodzinowy prezent"
Linde von Keyserlingk „Opowieści przeciwko lękom”  - rozdział "Drzewo marzeń"

Jeśli masz jakieś wątpliwości lub pytania - napisz do nas lub skorzystaj z porady.
Zespół Pacynkowa
 

1. Ikony_emocje_małe